Cherrypink's profile☆⌒~แม่มดน้อย~⌒☆....｡:*~ ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
☆⌒~แม่มดน้อย~⌒☆....｡:*~ っ Little Witch っ~*:｡... ^ ^ "...★•·.·´¯`·.·•~I want -> tell to somebody to know~•~[OEากUoก] -> ?ห้ ?คร(♂`v´♀)สักคนได้รู้...~•·.·´¯`·.·•★
November 02 กับวันเวลาที่ผันผ่าน(มา และผ่านไป)...กลับมาเปิดสเปชตัวเองแล้วแปลกใจ หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาแตะต้องอะไรๆนานมากแล้ว
แปลกใจที่เห็นรูป เห็นข้อความ และอะไรหลายๆอย่าง มันกลับจากบนเป็นล่าง จากซ้ายเป็นขวา
อยู่ๆทำไมรู้หัวใจมนถึงกลับหัวทิ่มลงได้เองทั้งที่ไม่ได้ทำอะไร
แปลก&งง --"
เมื่อวานฉันนั่งรถกลับบ้านด้วยอาการเหม่อลอย ขนาดว่าเสียงวิทยุที่เปิด สัญญาณขาดหายเหลือเพียงเสียงซ่าๆ ฉันยังไม่สนใจจะหันไปเปลี่ยนคลื่น
ตอนนี้ความรู้สึกเดิมๆเริ่มกลับมา
มองเห็นทุกอย่างรอบตัวไม่มีอะไรน่าสนใจ
รู้สึกเหมือนตัวเองเหม่อลอย เคว้ง หรือกำลังมองหาอะไรสักอย่างอยู่...แต่ก็หาไม่เจอ
รู้สึกเศร้าๆแบบไม่มีสาเหตุ อะไรๆก็ดูขัดหูขัดตาไปหมด
ไม่อยากพูดจากับใคร ไม่อยากจะทำอะไร
...............................................................
ครั้งนึง ฉันเคยเถียงกับเพื่อนคนหนึ่งว่า
ความลำบากของคนที่ลำบากเหมือนกัน มันวัดไม่ได้หรอกว่าใครลำบากมากว่ากัน
ครั้งนั้นฉันเถียงเพื่อเอาชนะไปอย่างนั้นเอง แต่ในใจก็มีเหตุผลเป็นของตัวเองนะ แต่ไม่ได้พูดออกไป เพราะตั้งใจจะเอาชนะเท่านั้นแหละ
การที่ฉันบอกว่าคนสองคนที่ต้องเผชิญกับความลำบาก
เราผู้ที่มองดูคงวัดไม่ได้ว่าใครลำบากกว่าใครนั้น
เพราะฉันคิดว่า..หากเป็นเหตุการณ์สมมติ
มีพี่น้องสองคน อายุห่างกันเพียงปีเดียว ทั้งคู่ต้องเผชิญกับความลำบากเหมือนกัน
แต่คนพี่ใช้ชีวิตแบบอยู่ไปวันๆ ไม่มีความหวัง ไม่มีการสร้างกำลังใจให้กับตนเอง
เหนื่อยและท้อถอยกับวิถีชีวิตที่เป็นอยู่
แต่ต่างกับคนน้องที่มีความมุ่งมั่นและตั้งใจ ทำงานทุกอย่างด้วยกำลังใจของตนเอง
ไม่เคยท้อถอยกับโชคชะตาของตนเอง
นี่แหละคือสิ่งที่ฉันคิดว่า ความลำบากมันวัดจากการที่เรามองดูไม่ได้หรอก
ว่าจะเปรียบเทียบคนสองคนตามที่เราเห็นแล้วจะรู้ว่าใครลำบากกว่ากัน
ต่อให้มีคนหนึ่งที่ต้องทำงานมากกว่า แต่ทำงานด้วยความตั้งใจและเต็มใจที่จะทำ มีกำลังต่อสู้กับชีวิต
ต่างกับอีกคนกนึ่งที่ ชีวิตไม่ได้ลำบากมากมายอะไรเลย
แต่ไม่มีความตั้งใจไม่มีความมุ่งหวังกับสิ่งที่ทำ ใช้ชีวิตตามยถากรรม
คนนี้ต่างหากคือคนที่ลำบาก... ลำบากทั้งกายและใจ
บอกเล่าขึ้นมาเฉยๆเพราะอยู่ๆก็นึกถึงแบบไม่มีเหตุผล และไม่เกี่ยวอะไรกับจิตใจที่เคว้งคว้างอยู่ ณ ตอนนี้เลย
สงสัยเพราะว่ากำลังคิดถึงเพื่อนคนนี้อยู่ล่ะมั้ง (คิดถึงตลอดแหละ อิอิ)...
................................................................................
เมื่อวานได้เห็นอีกคำพูดหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเป็นคนอื่นๆจะดีใจ หรือเศร้าใจ
แต่สำหรับฉันรู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูกเลย
กับการที่คนๆหนึ่งที่เคยอยู่เคียงข้างกันเสมอมา
บอกกับเราว่า...ที่ยังอยู่ด้วยเพราะว่ายังรัก ยังรู้สึกดีๆด้วย ไม่อย่างนั้นคงจากไปนานแล้ว
ผิดจากความรุ้สึกและความคิดที่เคยวิ่งวนอยู่ในหัวมาตลอด
ที่เธอเคยบอกไว้ว่าวันหนึ่งเธอจะจากไป...
แต่ฉันรับรู้ว่าเธอยังอยู่และอย่างข้างๆกัน
ทั้งทื่ไม่เคยคิดจะตั้งความหวังอะไรให้ทุกอย่างเป็นแบบนั้น แต่เธอก็ทำให้ฉันมีความหวังในตัวเธอ
หวังว่ามิตรภาพที่ดี จะทำให้เราเป็นเพื่อนกันตลอดไป...
ฉันหลงคิดไปเองว่าเธอยังคงอยากเป็นเพื่อน เป็นคนที่อยากอยู่ข้างๆกันเหมือนครั้งก่อนเมื่อนานมาแล้ว
แต่ฉันก็คิดผิดไป...
เธอบอกกับฉันเองว่า...เธอหวังว่าสักวันเธอจะเลิกรัก และนั่นก็คงหมายความว่าเธอจะจากไป...
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ขอบคุณสำหรับความรักที่มอบให้ ขอบคุณที่เคยอยู่เคียงข้างกันเสมอมา
...................................................................
เสียใจจัง!ที่เธอไม่ได้อยากอยู่เคียงข้างกับฉันเพราะมิตรภาพที่เราผูกพันธ์และร่วมสร้างด้วยกันมานาน
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันก็ไม่ต่างไปจากคนอื่นๆที่เธอเคยรัก
เมื่อครั้งที่เธอรัก เธอจะทุ่มเทความรักมอบให้ และเมื่อถึงวันที่ต้องจาก เธอก็พยายามที่จะลืม และไม่อยากจดจำอะไรอีกต่อไป
ต่างกับฉันมากมายที่เธอยังเป็นเพื่อน เป็นความรู้สึกดีๆที่ฉันอยากมีอยู่เคียงข้างเสมอ...
..........................................................
ปล. ฉันคงไม่หวังอะไรอีกแล้ว ปล่อยให้มันเป็นไปตามแบบที่เธออยากให้เป็นก็แล้วกัน...
May 23 ...ครั้งที่เท่าไร... . . . ฉั น ทำ ร้ า ย จิ ต ใ จ เ ธ อ อี ก แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม
ทำ ใ ห้ เ ธ อ เ สี ย ใ จ :'( . . . แ ต่ ฉั น ก็ เ สี ย ใ จ เ ช่ น กั น! May 17 . . . เ ริ่ ม ส ร้ า ง . . .. . . ผ่ า น ไ ป ห ล า ย วั น แ ล้ ว ว ว ว ว ว ว ว
กับวันเวลาที่ทั้งอึ่ง ทึ่ง สับสน สุข เศร้า ปะปนกันไป
ในเมื่อไม่สามรถหยุดยั้งวันเวลาหรืออะไรๆให้อยู่กับที่ได้
เราคงต้องเดินหน้าต่อไปพร้อมๆกับวันเวลาและโลกใบนี้ที่ยังหมุนอยู่
และการตัดสินใจ...
ว่าจะเลือกเป็นส่วนหนึ่งให้กับคนของเวลาหรือเดินห่างออกไปตั้งแต่ตอนนี้
. . . ต อ น นี้ ฉั น ไ ด้ เ ลื อ ก แ ล้ ว
คงไม่ต้องถามหาเหตุผลจากคนอย่างฉัน
เพราะมันคงซับซ้อนเกินไปกว่าที่ใครๆจะเข้าใจ
ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว
เราเองก็ไม่สมารถล่วงรู้ได้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปถึงเมื่อไหร่ นานแค่ไหน
สิ่งที่ดี ที่ควรคิดทบทวน ไม่ใช่ฟุ้งซ่าน คือ
ใช้ชีวิตในทุกๆวันให้ตัวเองและคนรอบข้าง มีความสุข
ไม่ให้ต้องเสียใจหรือย้อนกลับมาคิดได้ภายหลังว่าว่าทำพลาดไป
ก็คงเพียงพอแล้วกับชีวิตเล็กๆบนโลกใหญ่ๆใบนี้
. . . สำ ห รั บ เ ธ อ ผู้ ห ยิ บ ยื่ น ค ว า ม รู้ สึ ก ดี ๆ ใ ห้ แ ก่ ฉั น
ขอบคุณในทุกวันเวลาที่เริ่มสร้างสิ่งดีๆให้แก่กัน
ฉันไม่เคยรับรู้ว่านานแค่ไหน ไม่เคยใส่ใจ
แต่ไม่อยากทำพลาดไป ทั้งกับตัวฉันเองหรือแม้แต่กับตัวเธอ
ไม่กล้าสัญญาหรือให้คำมั่นใดๆ
เพราะในส่วนลึกๆฉันยังรู้สึกหวั่นๆไม่มั่นใจ
ไม่ใช่กับตัวเธอนะแต่มันเป็นที่ความรู้สึกของฉันเอง
แต่ ณ ตอนนี้ฉันบอกได้เลยว่า
ฉันจะไม่ให้ใครต้องเป็นฝ่ายวิ่งตาม
เราจะพบกันคนละครึ่งทาง
เป็นทั้งผู้ให้แล้วผู้รับร่วมกัน
เ พ ร า ะ ค ว า ม สุ ข มั น ค ง เ กิ ด ขึ้ น ไ ม่ ไ ด้ จ า ก ค น เ พี ย ง ค น เ ดี ย ว . . .
ข อ บ คุ ณ . . . คุณแม่ที่แสนดี ที่คอยอยู่เคียงข้าง และสร้างความเข้าใจ ให้กับฉันเสมอมา...
. . . รั ก แ ม่ จั ง . . . ^^" April 28 ~ TiMe ~.........................ขอ อย่า ให้ มี เรื่องอะไรมากระทบจิตใจเลยนะ...
ไม่ได้อยากทำให้ใครต้องอึดอัด ไม่ได้อยากทำร้ายใคร แต่ไม่อยากทำอะไรเลยตอนนี้ --" ขอให้เวลามันยาวนานต่อไป อย่าเพิ่งสะดุด อย่าเพิ่งหยุด อย่าเพิ่งเริ่ม หรือแม้แต่จบลง ในตอนนี้เลย
April 25 •:*´¨`*:•.☆۩ กำลังใจแด่คนท้อแท้ (ขำๆ)´¯)*¤°•★สมบูรณ์ ...
เป็นอีกคนหนึ่งที่พกรูปถ่ายของภรรยาติดกระเป๋า สตางค์ไว้เสมอ..แม้ว่าภรรยาของเขาจะเสียชีวิตไปนานหลายปีแล้วก็ ตาม ทุกครัง้ที่สมบูรณ์ประสบกับปัญหา สมบูรณ์จะหยิบภาพถ่าย ออกมาดู และเขาก็ผ่านพ้นปัญหานั้นไปได้เสมอ ไม่ว่าสมบูรณ์จะเจอ อุปสรรคมากมายขนาดไหนบางครั้งเมื่อเขานึกท้อแท้ เขาก็จะรีบ เปิดกระเป๋าสตางค์และหยิบรูปถ่ายภรรยาออกมาดูทุกครั้งไป....... โดยเฉพาะเมื่อครั้งที่เศรษฐกิจไทยก้าวสู่ยุคฟองสบู่แตก สมบูรณ์ แทบสิ้นหวัง เขาแทบสิ้นเนื้อประดาตัว แต่เขาก็ผ่านจุดต่ำสุดนั้น มาได้... วันนี้ สมบูรณ์ก้าวสู่ความสำเร็จนได้รับรางวัลบุคคลสู้ชีวิต แห่งปี และได้ขึ้นรับรางวัลอันทรงเกียรตินี้...สมบูรณ์กล่าวว่า... "เคล็ดลับที่ทำให้ผมผ่านอุปสรรคอันเลวร้ายต่าง ๆมาได้ก็ เพราะผมพกภาพถ่ายของภรรยาผมติดตัวไว้ตลอดเวลา..." สิ้นเสียงกล่าวของสมบุรณ์...เสียงปรบมือกึกก้องไปทั่วห้องจัด เลี้ยงมอบรางวัล...โดยเฉพาะบรรดาคุณหญิงคุณนายที่มาร่วมงาน ต่างพากันสะกิดสามีของตัวเอง พร้อมกับคำกระแหนะกระแหน ว่า ทำไมไม่เอาตัวอย่งาสมบูรณ์บ้าง เมื่องานเลี้ยงเลิกรา..สมบูรณ์กลับถึงบ้าน เขาควักรูปถ่ายของ ภรรยาออกมาดูอีก แล้วรำพึงรำพันกับภาพถ่ายว่า... "ทุกครั้งที่รู้สึกท้อแท้สิ้นหวัง....ก็มีภาพถ่ายของเธอนี่ แหละที่ทำให้ได้ระลึกอยู่เสมอว่า...ไม่มีอะไรจะแย่ไปกว่า ตอนที่อยุ่กับเธออีกแล้ว 555 " February 22 วัน ดี หรือ วัน ร้าย ?คุณรู้จักคนใกล้ตัวคุณดีแล้วหรือ ??
...คุณจะทำอย่างไรเมื่อคุณได้รับโอกาสให้เป็นผู้ที่มองเห็นและ
ได้สัมผัสกับการกระทำของคนบางคน
ซึ่งภายในจิตใจของคุณได้ตัดสินแล้วว่า
สิ่งนั้นเป็นการกระทำที่XXXแบบไร้ซึ่งความบริสุทธิ์ใจจริงจริง
(ไม่ได้เกิดจากความรู้สึกอคติใดใด)
โดยที่คุณเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
นอกจากทำหน้าที่เป็นผู้รับรู้และมองดูสิ่งนั้นผ่านไปในแต่ละวัน(อย่างจำใจ)...
+++++
"วันนี้สบถหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน
ขอให้ทุกคนอโหสิกรรมให้แก่ความหยาบคายของดัวข้าพเจ้าที่เกิดจาอารมณ์เพียงชั่ววูบ
และขออโหสิกรรมให้แก่ผู้ที่ละเมิดแก่ข้าพเจ้าโดยทั้งวาจาและจิตใจ"
..............................................
ช่วงนี้รู้สึกได้ถึงอาการเครียดที่แฝงอยุ่ลึกๆ แต่ก็หาไม่เจอว่าสาเหตุที่แท้จริงมาจากอะไร
เหมือนยิ่งหาก็ยิ่งเกิดความเครียดมากกว่าเดิมเสียอีก
อาจะเป็นเพราะคิดมากกับเรื่องบางเรื่องของการชีวิตในแต่ละวัน ทั้งที่เป็นวันแรกของการสอบ
แต่ก็ไร้ซึ่งความรุ้สึกตื่นตัวกับการอ่านหนังสือเลยจริงๆ
อยากจะสร้างแรงบันดาลใจและความรู้สึกกระตือรือร้นให้เกิดขึ้นกับตัวเอง
แต่มันขุดไม่ขึ้นซักที คงต้องปล่อยให้ร่างกายและจิตใจรู้สึกผ่อนคลายจะได้สบายตัวขึ้นบ้าง
16:55
กำจริงๆ สงสัยจะไม่ได้สบายแล้วล่ะซิ เหตุเกิดเพราะความไม่ได้คิดอะไร
ตลกมากไป "กู้ชาติ" ซะเป็นเรื่องเลย
. .ฉั น ม อ ง ไ ป บ น ฟ า ก ฟ้ า ไ ก ล ด า ว ด ว ง ห นึ่ ง ท อ แ ส ง เ ป็ น ป ร ะ ก า ย ภู ผ า ง า ม ใ ต้ แ ส ง จั น ท ร์ ที่ พ ร่ า ง พ ร า ย ดั่ ง ที่ เ ห็ น เ ป็ น ด ว ง ต า . .
บางสิ่งคุณอาจมองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ด้วยใจ ที่เป็นกลาง หากลองพยายามดู
จบบันทึกของวันนี้ซะที รู้สึกว่ายืดเยื้อเกินไปแบบไร้สาระซะจริง..
26/02/05 _14:45
ขออาศัยพื้นที่เล็กๆในบล๊อกเก่าอัพเรื่องราวไร้สาระต่อไปเรื่อยๆ
February 21 "PYPY"
pypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypypy
ว้ายผีหลอกกกกกก! [บรึ๋ยยยยย!!!]
February 16 ...In the world...<|||||||||||||||/||/||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||>
<||||||||||||||||||||||:||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||>
คุณ..
เชื่อเรื่องบังเอิญ
ไหม?
...แต่ฉันเชื่อว่าโลกกลม
ไว้อาลัย:แด่ความรู้สึกของตัวเองเป็นครังที่สองและครั้งสุดท้าย เพราะมันคงไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้ว...
February 09 ~กับวันเกิดที่ผ่านมา ~--"HaPpY BiRtH DaY To Me 3 ก.พ.
ณ วั น ที่ 3 ก . พ . 5 0 : ส วั ส ดี ด อ ก ป๊ อ ป ปี้ ด อ ก ไ ม้ แ ห่ ง วั น ท ห า ร ผ่ า น ศึ ก
วั น ที่ ด อ ก ไ ม้ เ บิ ก บ า น ไ ป พ ร้ อ ม กั บ จิ ต ใ จ ใ น บ า ง ส่ ว น
กับความรู้สึก : เบิกบาน เป็นสุข ซึ้งใจ & ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่ทุกคนมอบให้
ทั้งครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆ
>>>ขอบคุณ : พี่โบว์ พี่หนู พี่ต้น
ไม่เสียดายที่นั่งรอบางสิ่ง เพราะมันทำให้เราได้เรียนรู้ว่าหลายๆอย่างมันย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและวิถีทางที่มันควรจะเป็นอย่างเหมาะสม
วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
หรือฉันนั้นเองที่เคยได้ทำร้ายใคร
จนเค้าตัดสินใจ ไม่ต้องการจะรับรู้
ว่าวันนี้วันเกิดใคร
**วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง ให้ผ่านไป**
January 29 .."0~๐~0"... ใ น ก ร ะ จ ก เ ง า . . ฉั น เ ห็ น ~ ฉั น
สู ง เ ท่ า ฉั น
น้ำ ห นั ก เ ท่ า ฉั น
แ ต่ ง ตั ว เ ห มื อ น ฉั น
ยิ้ ม พ ร้ อ ม ฉั น
ร้ อ ง ไ ห้ พ ร้ อ ม ฉั น
ดู เ ห มื อ น ~ เ ร า เ ห มื อ น กั น ม า ก
แ ต่ มื อ ข ว า ข อ ง ฉั น ก ลั บ ไ ม่ อ ยู่ ข้ า ง ข ว า ข อ ง เ ข า
หั ว ใ จ ข้ า ง ซ้ า ย ข อ ง ฉั น ก ลั บ อ ยู่ ข้ า ง ข ว า ข อ ง เ ข า
เ ร า กั บ เ ง า ~ ยั ง ไ ม่ เ ห มื อ น กั น
แ ล้ ว จ ะ ห วั ง อ ะ ไ ร กั บ ค น อื่ น . . ใ ห้ เ ห มื อ น เ ร า
หยิบยืมมากสเปชเพื่อนบ้าน
ด้วยเนื้อหาตรงกับใจ
Thakn for http://dun-tu-rang.spaces.live.com/
...เก็บมาจากไหนกันนะ กับความทุกข์ที่ท่วมท้น... ทำ ไ ม ถึ ง มี แ ต่ เ รื่ อ ง ทุ ก ข์ ใ จ ไ ด้ ม า ก ม า ย ข น า ด นี้
ทั้ ง ๆ ที่ รุ้ ดี อ ยุ่ แ ก่ ใ จ ว่ า
ทุ ก สิ่ ง ทุ ก อ ย่ า ง มั น ส า ม า ร ถ ค ลี่ ค ล า ย ไ ป ใ น ท า ง ที่ ดี ไ ด้
แ ต่ จิ ต ใ จ ก็ ยั ง ห ม ก มุ่ น ไ ม่ ย อ ม ที่ จ ะ ป ล่ อ ย ว่ า ง
แ ล้ ว ก็ มั ก จ ะ โ ท ษ วั น เ ว ล า แ ล ะ ด ว ง ช ะ ต า
ว่ า ปี นี้ ชั่ ง เ ป็ น ปี ที่ โ ช ค ร้ า ย จั ง . .
. . . เ ค รี ย ด ห ม ก มุ่ น วุ่ น ว า ย เ ศ ร้ า เ ห ง า เ บื่ อ . . .
..ร้องไห้อีกแล้วกรู..
January 22 ... จะให้ทำยังไง ...ต้องให้ไม่มีชีวิต อยู่บนโลกใบนี้เลยใช่ไหม
คนรอบข้างจึงจะเป็นสุขได้
ลองหันกลับไปมองตัวเองดูบ้างซิ ว่ามันเป็นเพราะอะไร..
ฉันเองก็จะหันกลับมามองดูตัวเองเช่นกัน
ว่าได้ทำอะไรเกินเลยไปบ้างรึป่าว..
ทั้งที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเหมือนเดิมอยู่ทุกๆวัน
แต่ทำไมความวุ่นวายยังวนเวียนมาทำร้ายจิตใจ
อย่างไม่มีทีท่าว่าจะจบสิ้น
ฉันเองก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาๆคนนึง
ที่มี
ร่างกาย เลือดเนื้อ และจิตใจ เหมือนผู้คนรอบกาย
แต่ตอนนี้..
..จิตใจที่เคยแข่งแกร่ง ถูกกัดกินด้วยอดีตแห่งมิตรภาพ เกิดเป็นช่องว่างระหว่างเรา..
January 21 สิ้นปี...จนเกือบสิ้นใจก่อนปีใหม่...
ชีวิตวุ่นวายในระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่มากมายเท่าไหร่ ไม่ถึงกับต้องเครียดตลอดเวลา เวลายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ
เวียนมาบรรจบครบสิ้นปี
หลังปีใหม่...
หลายสิ่งในปีเก่ายังเป็นเงาตามตัวอยู่ไม่ห่าง
รวมทั้งเรื่องราวอันน่าปวดหัว ที่ตามมาเกิดขึ้นในปีใหม่
และมันก็วุ่นวายมากเกินใจจะรับไหวซะด้วยซิ
เกิดอาการเครียดอย่างสุดจะบรรยาย
มันครุกรุ่นอยู่ข้างกายตลอดเวลา
.
.
.
คงมีแต่เวลา และการให้อภัยที่จะช่วยให้ทุกอย่าดีขึ้นได้
แล้วเมื่อ เรื่องราวร้ายๆคลี่คลายลง...
สิ่งที่ทำให้เราได้เรียนรู้ก็คือ คน
.. คน และความเป็นคน ..
คนเรา..เกิดมามีเพียงหนึ่งชีวิต
ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา ได้พบเจอสิ่งต่างๆมากมาย
ได้รู้จักผู้คนมากหน้าหลายตา ..ผิวเผิน..ลึกซึ้ง
แต่..อะไรคือสิ่งที่สำคัญ
การรู้จักตัวเองต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
การหลอกคนอื่นเป็นเรื่องง่าย
แต่สำนึกที่ดีภายในจิตใจน่าจะบอกให้คุณรู้ได้ว่า เราไม่ควรหลอกตัวเอง
การจะทำอะไร ถึงแม้คนอื่นจะไม่รู้แต่ตัวเราเองย่อมรู้ดีแก่ใจ
ว่าสิ่งไหนจริง.. สิ่งไหนหลอก..
เราก็เป็นคนหนึ่งที่เคยทำผิด ทำพลาดไป อาจเพียงเล็กน้อยหรือเป็นเรื่องใหญ่โตจนไม่น่าให้อภัย
แต่เราก็ไม่ได้หลอกตัวเองเพราะเรารู้อยู่แก่ใจดีว่า เราทำผิด
และยอมรับในความผิดนั้น ทุกคนพร้อมจะให้อภัยในความผิกพลาดได้เสมอ ขอเพียงเวลา
..แต่หากคุณหลอกตัวเองและไม่ยอมรับความจริง
คุณแน่ใจแล้วหรือว่าจะดำเนินชีวิตในแต่ละวันอย่างมีความสุขได้..
หวังว่าจะคิดได้ในสักวันหนึ่ง
ขออโหสิกรรม...อโหสิกรรมให้...
..ความผิดพลาด..เป็นทุน
..การให้อภัย..เป็นกำไรของชีวิต
..ความลับไม่มีในโลกนี้หรอกนะจำไว้..
September 11 เรื่องไม่แปลกที่เกิดขึ้นจริง...เ มื่ อ . . .
ผู้คนมากมายรายล้อมและผ่านเข้ามา...
แต่ดูเหมือนไม่สามารถเข้าถึงจิตใจได้ในความรู้สึก...
แต่กับบางคน ที่ไม่เคยให้ความสำคัญ...
กลับเข้ามามีบทบาทมากมายบนพื้นที่ภายในจิตใจ...
บางทีการรวบรวมความกล้าก็เป็นเรื่องยาก
เมื่อมันถูกบดบังด้วยความกังวลจนหมดหนทาง
เพราะในบางคราวความกล้าก็บั่นทอนกำลังใจดีๆในชีวิตได้เช่นกัน
...แต่บางครั้งความคิดที่ผุดขึ้นมา
บอกกับตัวเองว่า ถ้าไม่เก่งพอที่จะรวบรวมความกล้า
สักวันอาจต้องเสียดายช่วงเวลาที่ดีๆ ในชีวิต
. . . สิ่ ง ดี ดี ใ น ชี วิ ต เ กิ ด ขึ้ น แ ล ะ มี อ ยุ่ ม า ก ม า ย ถ้ า คุ ณ รู้ จั ก ที่ จ ะ สั ง เ ก ต แ ล ะ ใ ช้ ใ จ ม อ ง ดู . . .
September 04 To..BB _ By..PP...เหตุเกิดที่หอพัก..วันจันทร์ที่ผ่านมา...
อยู่ๆก็ได้ฟังเพลงที่รู้สึกเหมือนกับว่าคุ้นเคย แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินมาจากไหน
แล้วคำตอบก็เกิดขึ้นมาในหัว ..ใช่แล้ว!! มันคือเพลงที่เคยฟังบ่อยๆ จนรู้สึกคุ้นเคย
เมื่อความรู้สึกเดิมๆเริ่มกลับมา
ก่อนนี้..หลายครั้งที่พยายามแยกระหว่างความรู้สึกนึกถึง กับความคิดถึงออกจากกัน
ให้แน่ใจว่าแค่เพียงนึกถึงเท่านั้น
ไม่ได้มีความรู้สึกคิดถึงจริงๆ จากใจ
แต่ในวันนี้ยืนยันได้ว่ามันคือความคิดถึงจริงๆ ..
ผ่านมาแล้ว 1 สัปดาห์ กลับมาที่วันจันทร์อีกครั้ง
ความรู้สึกคิดถึงยังคงวนเวียนอยู่เหมือนเดิม
แค่อยากรู้ว่าเพื่อนคนหนึ่งที่เคยสนิท เคยผูกพัน
อยู่ที่ไหน ทำอะไร ยังสุขสบายดีเหมือนเดิมรึเปล่า
..แปลกดีเหมือนกัน อยู่ๆก็ได้ยินเพลงนี่ แล้วก็ได้คิดถึง
จากที่ตอนแรกไม่ได้คุยกันนานถึง 7 เดือน
แล้วก็มีโอกาสได้คุยกันอีก แค่เพียงสัปดาห์เดียว
แล้วตอนนี้เวลาก็ผ่านไปอีก 1 ปีแล้วที่เราไม่ได้ติดต่อ ไม่ได้พูดคุยกันเลย
...แต่เธอก็ยังเป็นเพื่อนที่อยู่ในความทรงจำ ที่จดจำได้ตลอดมา...
..BB..
แม่มดน้อย...^^"...
July 15 ...ก ลั บ บ้ า นเ ร า น ะ ค น ที่ บ้ า น ร อ อ ยู่...
July 10 วันนี้ตื่นมาด้วยความมึน งงๆ กลวงๆ.....
ตอนแรกตื่นมาด้วยอาการตกใจอย่าง(มากก)
เงยหน้าขึ้นดูนาฬิกา เฮ้ย ! 9โมงแล้วหรอ (แม่ไม่ปลุกเราไปทำบุญหรือนี่)
แล้วแม่ก็เดินผ่านมาพอดี
พอถาม...แม่บอกวันนี้ไม่ไป ไปพรุ่งนี้
โอย!!ค่อยยังชั่ว นึกว่าพลาดด ว่าแล้วก็นอนต่อ 555
ตื่นมาอีกที11โมงแว้ว
ยังไม่ได้ทำงานที่ต้องส่งอาจารย์เลยเรา
ก็เลยต้องรีบลุก ไม่รู้จาทำเสร็จอะป่าวเยอะเหลือเกิน
ว่าแล้วก็ไปทำงานดี่กว่า เดี๋ยวกลับมาใหม่!! ชะแว๊ปปป!!!
July 06 ...แอบบ่น...
...ดีใจมากมาย ที่ วันนี้ได้กลับบ้าน แต่งานยังคั่งค้างเยอะเหลือเกิน ต่อสุ้กะเวลาและก็ความขี้เกียจอีกแล้วซินะเรา เหอๆๆ
สเปชช้านนปล่อยให้เจ้าแมงมุมตัวน้อยๆชักใยมาเป็นเดือนแล้นซินะ ไม่ค่อยจะว่างซักเท่าไหร่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เราคงใช้เวลาสิ้นเปลืองแบบไร้ค่าเกินไปล่ะมั้ง
...เคยคิดไหมว่าชีวิตที่ผ่านมาได้ทำอะไรคุ้มค่าหรือยัง? เราเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่รู้สึกว่าชีวิตนี้ มีหลายอย่างที่ยังทำไม่เต็มที่ ทั้งสิ่งที่ผ่านมาแล้ว และสิ่งที่เป็นปัจจุบัน แต่สำหรับสิ่งที่ผ่านมาแล้ว คงไม่คิดจะกลับไปแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงอะไรหรอก แต่ก็พอที่จะรุ้ตัวและก็คิดได้ว่าครั้งต่อไปต้องเต็มที่กับสิ่งที่ทำอยู่ ในความเป็นจริงอย่าได้แต่คิดเลย ลงมือทำได้แล้ว
...ช่วงนี้ชีวิตเราครึกครื้นดีจัง(รึเปล่า..) ...เคยรู้สึกเบื่อบ้างไหมกับชีวิตที่ไม่เรียบง่าย(แบบว่ายุ่งเหยิงเกินไป) มีหลากหลายเรื่องราวที่ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป บางเรื่องราวมันยังคงอยู่ ไม่จบไม่สิ้น บางคืนที่หลับตารู้สึกว่ายังได้ยินเสียงของหลายๆสิ่งก้องอยู่ หลายครั้งที่คิดว่ามันเกิดอะไรกันเนี่ย กับชีวิตช้านนนน เกิดอาการงงกะชีวิตของตัวเอง เล็กน้อย-ปานกลาง-มาก-มากที่สุด บางทีก็รู้สึกอึดอัดมากเกินจะทน อยากบอกให้ใครสักคนได้รับฟัง
...คงไม่แปลกอะไร ในความแตกต่าง จากการที่เรามองตัวเอง คนสนิทมองตัวเรา หรือคนอื่นที่แค่พอรุ้จักมองเรา สามคนนี้ก็คงมีความคิดที่แตกต่างกัน จะหวังให้ใครๆเข้าใจเราในทุกสิ่งที่เป็นเราคงเป็นไปไม่ได้ และคงเป็นการยากที่จะมาคอยอธิบาย ให้ใครๆทุกคนเข้าใจในตัวเรา ขอแค่เรามีความเชื่อมั่น และกำลังใจในตนเองที่จะยังคงความเป็นตัวของตัวเอง แบบที่ไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อน ก็เพียงพอแล้ว
คนหนึ่งคนอยุ่ในสังคม ต้องเรียกว่าเป็นคนส่วนน้อยใช่ไหม? แล้วคนส่วนใหญ่ต้องปรับตัวเข้าหาคนหนึ่งคนที่เป็นคนส่วนน้อยในสังคมหรือ?
อะไรคือมาตรฐานที่ชี้วัดว่าใคร?มีหรือ?ไม่มีเหตุผล หรือเพราะเหตุผลของผู้ให้ไม่เป็นที่พึงพอใจของผู้ที่รับฟัง
...คุณคยตกที่นั่งลำบากมั้ย? ถ้าเคยคุณจะทำอย่างไร?
THE END.
แอบบ่นอีกแล้วเรา
......
ขอบคุณพ่อแม่ผู้ให้ชีวิต
ขอบคุณอาจารย์ผู้ให้ความรู้
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนที่ในทุกๆวันเรายังมีกันและกันเสมอ
ขอบคุณตัวเราเองที่คอยให้กำลังใจตัวเอง หยุดคิด และปรับตัวยอมรับได้ทั้งกับการเปลี่ยนแปลง จากคนรอบข้าง และกับหลายๆคำพูดที่ไม่พึงประสงค์
Ps. รู้มั้ยดีใจมากมายขนาดไหนที่เราได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา กลับบ้านเร็วๆนะ น้องสาวคิดถึงงงงง มากกกกกก
"Thank you for your every comment"
June 02 ~ วิ ธี แ จ้ ง เ กิ ด ใ น บ อ ร์ ด ~
    
By..www.aromdee.net..
~แล้วเจอกัน~ พ รุ่ ง นี้ จ ะ ต้ อ ง ก ลั บ หอ แ ล้ ว ม ห า ลั ย เ ปิ ด วัน ที่ 5 นี้ แ ล้ ว อ่ ะ คง ไ ม่ ค่ อ ย ไ ด้ อ อ น แ ล ะ ก็ ค ง ไ ม่ ค่ อ ย ไ ด้ อั พ บ ล๊ อ ก อ่ ะ น ะ แ ต่ ถ้ า มี เ ว ล า ว่ าง ๆ จ ะ แ ว ะ ม า ทั ก ท า ย เ พื่ อ น ๆ น ะ ข อ บ คุ ณ สำหรับ มิ ต ร ภ า พ กำ ลั ง ใ จ และ ทุ ก ๆ ค อ ม เ ม้ น นะจ๊ะ แล้วเจอกัน อ ย่ า ลื ม คิ ด ถึ ง กันมั่งนะ Misssss &Take Care นะจ๊ะ
~ แม่มดน้อย ~ ...^^"...
|
|||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
